تهران که بغض خود را با گریستن در آغوش پیکر رهبر شهید فرو نشاند، حالا نوبت شهر قیام و فقاهت است تا آخرین نشانههای این وداع جانسوز را بر دوش بکشد. پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و اعضای خانواده ایشان در فضای روحانی مسجد مقدس جمکران آرام گرفت تا صبح روز ۱۶ تیرماه ، شهر قم شاهد یکی از تاریخیترین لحظات حیات خود باشد. خیل عظیم مردم که از اقصی نقاط ایران وجهان خود را به قم رسانده بودند، از بامداد دیروز در صحنهای جمکران گرد هم آمدند. این دریای خروشان از انسانهای عاشق، در حالی که اشک بر چهره داشتند، برای آخرین بار به میزبانی این رهبر بزرگ آمدند.
اقامه نماز بر پیکر آقای شهید؛ فریاد حق در محراب استقامت
فضای صحن جامع مهدوی در مسجد جمکران، مملو از عطر شهادت بود. آیتا… جوادی آملی، مرجع عالیقدر، با قلبی مالامال از درد، نماز را بر پیکر پاک رهبر شهید انقلاب و خانواده گرانقدر ایشان اقامه کرد. طنین صدای دعا در فضای ملکوتی مسجد پیچید. نماز بر رهبر شهید، نماز دوم بر شهیده سیده بشری حسینی خامنهای و سپس نماز بر پیکر شهیده زهرا حدادعادل و نوه عزیز ایشان زهرا محمدی گلپایگانی؛ صحنهای که نه تنها یک آیین مذهبی، بلکه نمایش عهد و پیمان ملتی بود که استوار ایستاده است. پس از اقامه نماز، پیکرها برای تشییع مردمی از مسیر بلوار پیامبر اعظم (ص) راهی حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (س) شد؛ مسیری که نه فقط یک خیابان، بلکه شاهراه دلدادگی بود.
پدر مهربانی که درس آزادی داد؛ مکتب حسین (ع) در کلام او
آقای شهید ما، تنها یک رهبر سیاسی نبود؛ او پدری مهربان برای همه بود. ۴۷ سال حضور او در متن حوادث این کشور، از او چهرهای ساخت که همه مردم، پیر و جوان، نوزادان در آغوش و جوانان پرشور، او را به عنوان تکیهگاه اصلی خود میشناختند. او به ما درس داد که راه حق، راهی پر از سنگلاخ است. او در مکتب جد بزرگوارش، امام حسین (ع)، به تمام نسلها آموخت که چگونه در برابر ظلم گردن خم نکنند. همانطور که حسین (ع) در برابر یزیدیان زمان خود ایستاد، آقای مهربانی ما نیز درس ایستادگی و عدم تسلیم در برابر آمریکا و اسرائیل را به تکتک ما آموخت. او به کودکان این سرزمین یاد داد که عزت، در ایستادن است نه در کرنش. این میراث او، در خون تکتک مردم ایران جاری است ، همین مردم خستگیناپذیر، نشان دادند که شاگردان مکتب مقاومت او هرگز شکست نخواهند خورد.
طوفان مقاومت در بدرقه آقای شهید؛ پیوندی که ناگسستنی است
تشییع باشکوه امام شهید در قم، تنها بدرقه یک شخصیت نبود؛ صحنهای از خروش ملتی بود که با حضور پرشور خود نشان داد پیوند میان مردم و آرمانهای انقلاب، زنده و استوار است. آن کسانی که فکر میکردند با ترور و حمله وحشیانه دشمن آمریکایی-صهیونیستی در ۹ اسفند ۱۴۰۴ میتوانند چراغ این انقلاب را خاموش کنند، امروز در برابر این خروش میلیونی حقیر شدند. مردم قم با فریادهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل، بار دیگر نشان دادند که در مسیر رهبر شهید خود، خستگی نمیشناسند. او از میان ما رفت تا با رفتنش، بذر بیداری و خشم مقدس را در دلهای ما بکارد. این بدرقه، نمایشی از اقتدار ملتی بود که حتی در سوگ رهبر خود، قدرت خود را به رخ جهانیان میکشد.
بدرقه ابدی؛ وقتی آقای مهربانی از شهر ما میرود
غم بزرگ این است که او دیگر در میان ما نیست. ۴۷ سال سایه سار او بر سر این شهر و این دیار بود و حالا، تمام آزادگان جهان در فراقش میسوزند. همه دلتنگ او هستند. این تشییع آنقدر باعظمت بود که یک جهان حیرتزده شد. بدرقه آقای مهربانی، شبیه به هیچ وداع دیگری نیست. او از میان ما پر کشید تا در جوار حرم امام رضا (ع) آرام گیرد. راهی که او باز کرد، راهی روشن برای تمام آزادیخواهان جهان است. او به ما یاد داد که نباید در برابر زورگویان جهانی تسلیم شد و امروز، میلیونها نفر در قم و شهرهای دیگر، با قلبهایی شکسته اما با مشتهایی گرهکرده، پیمان بستند که راه او را ادامه دهند.
امروز قم، روایتگر حماسهای شد که برای همیشه در حافظه تاریخ این سرزمین ماندگار خواهد ماند. با وجود غم عمیقی که بر دلها سنگینی میکند، اما حضور مردم نشان داد که این نهال تنومند، با خون بهترینهای این امت آبیاری شده و همچنان رو به سوی خورشید خواهد داشت. بدرقه رهبر شهید، پایان یک دوران نیست، بلکه آغاز یک حرکت بزرگ برای رهایی از بند استعمار است. تا همیشه، یاد آقای مهربانی در قلب این ملت زنده خواهد ماند و نام او، لرزه بر اندام دشمنان آزادی خواهد افکند. قم امروز پیکر پدر را بدرقه کرد، اما روح او، در میان تمام کسانی که برای آزادی و کرامت انسانی میجنگند، زنده و جاویدان خواهد بود.
منبع: روزنامه تفاهم
