هر سال با فرا رسیدن موسم عاشقی، گویی زمین نفس خود را حبس میکند تا شاهد عظیمترین، شگفتانگیزترین و بیتکرارترین گردهمایی بشری در طول تاریخ باشد. جادهای به طول حدود90کلیومتر، میان دو کانون ولایت و امامت، یعنی از بارگاه مولیالموحدین، حضرت علی بن ابیطالب (ع) در نجف اشرف، تا حرم سرور آزادگان جهان، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در کربلای معلی، به شریان حیاتی عشق و ایمان تبدیل میشود. میلیونها دلداده از اقصینقاط عالم، با پای پیاده و دلهایی سرشار از شوق و تمنّا، در مسیری گام مینهند که هر قدمش مهر تاییدی است بر میثاقی ازلی با آلالله.
اربعین حسینی دیگر تنها یک مناسبت تقویمی یا مناسک مذهبی نیست،این حرکت عظیم که بهویژه از حوالی سال ۹۱ خونی تازه در رگهایش دوید و بهتدریج به یک حرکت جهانی و فراملی تبدیل شد، امروز نماد استقامت، همبستگی و تمدن نوین اسلامی است. جریانی که هیچ تهدید، ترور، توطئه و حملهای از سوی استکبار جهانی و ایادی منطقهای آنها نتوانسته و نخواهد توانست شعله فروزانش را خاموش کند. زائران و خادمان این مسیر، با ایمانی پولادین، هر سال حماسهای نو میآفرینند که چشم جهانیان را به خود خیره میسازد.
مسیر پیادهروی اربعین ریشهای کهن در تاریخ تشیع دارد. از زمان زیارت جابر بن عبدالله انصاری، بهعنوان نخستین زائر کربلا در چهلمین روز شهادت امام حسین (ع)، این سنت حسنه همواره میان علما و شیعیان مخلص جاری بوده است. اما در دوران معاصر و پس از دههها خفقان رژیم بعث، که حتی راه رفتن در این مسیر مجازات مرگ را به همراه داشت، سقوط صدام راه را برای بازگشت به این سنت الهی هموار کرد.
از ابتدای دهه نود ، این حرکت از یک راهپیمایی محلی و منطقهای به پدیدهای شگرف و بینالمللی تبدیل شد. رسانههای غربی و صهیونیستی همواره تلاش کردند با بایکوت خبری یا تحریف واقعیت، عظمت این اقیانوس خروشان را پنهان کنند، اما حقیقت آفتاب، پوشیدنی نیست. حضور میلیونی زائرانی از ایران، عراق، کشورهای حوزه خلیج فارس، لبنان، پاکستان، هند، اروپا، آمریکا و آفریقا نشان داد که جاذبه مغناطیسی حسینی، مرزهای جغرافیایی و تفاوتهای نژادی و زبانی را درنوردیده است.
استکبار جهانی با همراهی رژیمهای مرتجع منطقه، بارها تلاش کرد با ایجاد وحشت، حمایت از گروههای تکفیری و دامن زدن به ناامنیها، زائران را از قدم گذاشتن در این راه بازدارد، اما پاسخ عاشقان اهلبیت (ع) همواره طنین فریاد «هیهات منا الذله» بوده است. هرچه تهدیدها بیشتر شد، صفوف زائران فشردهتر و گامهایشان استوارتر گردید. این جاده نهتنها مسیر عبور، بلکه سنگر مقاومت شیعه در برابر استبداد و تروریسم جهانی شد.بهعنوان کسی که توفیق حضور در سه سفر روحانی و بینظیر اربعین را داشته ام، باید اعتراف کنم که زبان از توصیف و قلم از تصویر کشیدن آنچه در این طریق جاری است، عاجز است. در این مسیر، زمان و مکان معنایی متفاوت پیدا میکنند. فرقی نمیکند که در گرمای طاقتفرسای تابستان قدم برداری یا در سرمای استخوانسوز، هر ستونی که پشت سر میگذاری، تو را به حقیقت عالم نزدیکتر میکند.
در این سه سفر، شاهد بودم که چگونه تمام تعلقات مادی رخت برمیبندد. در طریقالحسین، هیچکس به دنبال نشان، مقام، مدرک یا ثروت خویش نیست. همه یکرنگاند و آن رنگ، رخت سیاه عزای حسینی و غبار سفر است. در این مسیر، استاد دانشگاه، پزشک، کارآفرین، کارگر، پیر و جوان در یک صف قرار میگیرند و شانهبهشانه یکدیگر به سوی قبله دلها حرکت میکنند. این تجربه عینی به ما میآموزد که مدینه فاضلهای که بشر قرنهاست در جستوجوی آن است، سالهاست در مسیر نجف تا کربلا متولد شده و هر سال، به مدت دو هفته، متجلی میشود.اگر زائران، قهرمانان داستان اربعین باشند، بدون شک مردم شریف و نجیب عراق، فرشتگان و میزبانان این حماسه عظما هستند. توصیف ایثار مردمان عراق در طول مسیر پیادهروی، فراتر از استانداردهای محاسبات مادی و عقل ابزاری است.
قبایل، طوایف و خانوادههای شیعه عراقی در طول سال با سختکوشی کار میکنند و بخشی از درآمد اندک خود را پسانداز مینمایند تا در این ایام بتوانند بهترین پذیرایی را از زائران امام حسین (ع) به عمل آورند. مردمی که شاید در زندگی روزمره خود با مشکلات شدید اقتصادی دستوپنجه نرم کنند، در ایام اربعین چنان سفرههای سخاوتمندانهای میگسترانند که مایه شگفتی هر بینندهای است.در طول مسیر، از کودکان خردسالی که با التماس و گریه، دستمال کاغذی یا عطر به زائران تعارف میکنند، تا پیرمردانی که کمرشان خمیده شده اما با اصرار پاهای خسته زائران را ماساژ میدهند، همه و همه جلوههایی از یک جنون مقدس و الهی است. زنان عراقی با پختن نانهای محلی گرم و غذاهای سنتی در گرمای شدید، مردان با برپایی مواکب عظیم و جوانان با نگهبانی و تأمین امنیت مسیر، نشان میدهند که عشق به حسین بن علی (ع) در تار و پود وجودشان تنیده شده است.
آنان زائر امام حسین (ع) را نه یک مهمان عادی، بلکه نعمتی الهی و مایه برکت خانه و زندگی خود میدانند. التماسهای مکررشان برای پذیرفتن دعوت و استراحت در منازل شخصی، گواه این حقیقت است که در مکتب اربعین، مالکیت مادی رنگ میبازد و همهچیز وقف سیدالشهدا (ع) میشود.یکی از بزرگترین دستاوردهای حرکت اربعین، خنثیسازی توطئههای تفرقهافکنانه دشمنان برای ایجاد شکاف میان دو ملت بزرگ ایران و عراق است. تاریخ مشترک، مذهب تشیع و عشق مشترک به اباعبدالله الحسین (ع)، پیوندی ناگسستنی میان این دو ملت ایجاد کرده است که با هیچ دسیسه سیاسی گسسته نمیشود.
مردم ایران نیز در این راستا، همگام با برادران عراقی خود، از هیچ کوششی دریغ نکردهاند. برپایی صدها موکب ایرانی در مرزها، نجف، کربلا و مسیر پیادهروی، ارسال تجهیزات، اعزام تیمهای پزشکی و درمانی و مشارکت فعال در پاکسازی و ساماندهی امور زائران، نشاندهنده همدلی و همکاری صمیمانه دو ملت است.اربعین صحنه نمایش وحدت امت اسلامی است، جایی که مرزهای اعتباری برداشته میشود و زائر ایرانی و خادم عراقی در آغوش یکدیگر اشک شوق میریزند و برای فرج قائم آلمحمد (عج) دعا میکنند.امسال، حماسه اربعین رنگ و بویی دیگر داشت. همزمانی آن با تشییع باشکوه و تاریخی امام شهید، جلوهای ویژه به این حماسه بخشید و مردم عراق و خادمان حسینی در استقبال از اولین زائر اربعین تمام گذاشتند
میزبانان عراقی امسال گویی به استقبال نخستین زائران اربعین، یعنی حضرت زینب کبری (س) و امام سجاد (ع)، میرفتند،همانگونه عاشقانه، پرتلاش و دلسوخته. تصاویر شهدا زینتبخش جاده عشق بود و هر زائر به نیابت از یک شهید، قدم در مسیر میگذاشت. این همافزایی بینظیر نشان داد که خط سرخ شهادت همچنان زنده است و خونهای پاک ریختهشده در راه دفاع از عتبات عالیات، امروز به ثمر نشسته و امنیت و شکوه این مسیر الهی را تضمین کرده است.شایسته است سر تعظیم در برابر عظمت و کرامت تمامی خادمان کوی دوست فرود آوریم.سلام بر دستان ترکخورده پیرمرد عراقی که با آب خنک، غبار از چهره زائران میشوید.سلام بر مادران نجیبی که تنور خانههایشان را در خدمت به زوار روشن نگاه میدارند.سلام بر کودکان معصومی که با لبخندهای بهشتیشان، خستگی راه را از تن میزدایند.و سلام بر برادران و خواهرانی که در مواکب ایرانی و عراقی، شبانهروز بیدار میمانند تا زائران در آسایش باشند.
شما خادمان حسینی، تصویرگران واقعی بهشت روی زمین هستید. ایثارتان مستدام، برکت سفرههایتان بیپایان و توفیق همجواریتان با سیدالشهدا (ع) ابدی باد. این قلم، به پاس تمام مهربانیها و فداکاریهایتان، در برابر شما تعظیم میکند و آرزو دارد که این خدمت خالصانه، توشه آخرت همه ما و زمینهساز ظهور منتقم خون حسین (ع) باشد.
منبع: روزنامه تفاهم
